17 Mei : 11e Etappe

De Planning :      

Aantal km’s :  169 km    Reistijd:  2 uur 35 min

We gaan niet al te vroeg weg , want het is de dag dat we afscheid nemen van Schotland. Dat doen we niet voordat we nog bij Melrose Abbey geweest zijn. Daar nemen we de tijd om eens rond te kijken voordat we ons in de middag melden bij de ferry in Newcastle. Daar zullen we rond 17:00 uur vertrekken en laten wij het eiland achter ons en dromen we met een traan in het oog en een glimlach om de mond over de dag van morgen. Een traan omdat de rit en de vakantie er bijna op zit , een glimlach omdat we morgen langs onze nieuwe bruine kleine aanwinst gaan om daar voor de eerste keer eens uitgebreid mee te kroelen (met zijn broer en zusjes , moeder en tantes trouwens ook)

Wat is er werkelijk gebeurd :

Zo , op tijd de wekker om op tijd te vluchten uit dit kasteel. Het is jammer dat uitgerekend het hotel waar je het meest van verwacht zo tegenvalt en dat op je laatste dag van de vakantie. Het is niet anders, neemt niet weg dat weer hebben gelachen bij het ontbijt. Onze koffie kwam weer toen we de croissantjes al op hadden, de tafelnummers werden weer als een mislukt bingoformulier door elkaar gehaald en een bord waar men niet meer wist wat men er mee aan moest ging retour naar de keuken toen bleek dat een man alleen er met smart op zat te wachten. Misschien wat minder proberen indruk te maken met je kasteel en wat meer met de gasten bezig zijn en dan zou het zomaar iets kunnen worden.

MELROSE ABBEY

Laatste toeristische stop vandaag, Melrose Abbey. De plek die zo geliefd was bij Robert The Bruce, dat terwijl zijn lichaam in Dunfermline Abbey begraven ligt hij zij hart begraven wilde hebben in Melrose Abbey en zo geschiede. Het is werkelijk een prachtig overgebleven monument en je kan jezelf daar in alle rust inbeelden wat hem zo van die plek liet houden. De prachtige ligging, werkelijk een mooi gebouw en de rust die er nog steeds heerst. Het was er nog niet druk dus we konden het in alle rust bewonderen.

THE BAGPIPE PLAYING PIG

Bij de kassa werd ons verteld dat we op zoek moesten naar een speciale gargoyle die er zou hangen, The Bagpipe Playing Pig. Ik kijk nog op mijn telefoon voor de tijd , of die man echt niet teveel gedronken had op die vroege uur, maar hij had er ook een klein fotootje bij. Terwijl ik bovenaan de 72 traptreden kwam dacht ik echt dat ik in maling was genomen. Maar na wat speurwerk , wat schets mijn verbazing , daar hangt hij , The Pig. Er hangen trouwens nog meer van die bijzondere gargoyles.

Terwijl wij op weg zijn terug naar de auto beseffen we ons dat dit de laatste “bezichtiging” van onze reis door Schotland. Er rest ons nog de terugweg naar Newcastle in te zetten.

Onderweg bij de grens treffen we nog een monument om aan te geven dat we Engeland in gaan. Hoewel ik altijd iets bijzonders met Engeland gehad heb, is dit echt een Schotse reis dus maak ik een laatste foto van het Schotse landschap. Er staat nog een man in kilt die souvenirs uit zijn mooi gevulde kofferbak verkoopt, maar terwijl hij zijn best doet kan hij me niet vrolijker maken. We zakken af naar Newcastle.

LAATSTE BLIK OP SCHOTLAND

Al om 14:30 plaatselijke tijd rijden we als één van de eerste de boot op en begeven ons naar onze hut. Wat werkelijk een pracht van een suite is. Iedereen kan zich thuis de douche voorstellen. Stel je dan ook voor dat je schuin onder de douche ook je wc pot hebt staan. Om de boel te scheiden hangt er een dijk van een douchegordijn en zo hebben ze ruimte overgehouden om ook nog voor de wasbak te kunnen staan. Alles op een oppervlakte van een klein 2 persoonsbed.

ENGLISH ROWER ?????

Het bed wat wekelijk in de andere ruimte staat is bijna kamer vullend. Je moet dus over de ander heen als je het bed uit wil. Als dan ook nog blijkt, dat als de plaatselijke roeier de trossen los gooit en de motor net gestart is , dat de buurman dan al zeeziek wordt en wij geheel kosteloos en vrijblijvend kunnen meegenieten van zijn luide manier van overgeven, wij zeker weten dat deze cruise een lange reis gaat worden.

Het diner wat we geboekt hadden in een nagenoeg leeg restaurant bleek voortreffelijk en de bediening zou beter de kastelen van Schotland onder hun hoede kunnen nemen. Vriendelijk vaklui die weten hoe ze je avond een mooie draai kunnen geven. Wij laten ons met gevulde buikjes afzakken naar onze luxe hut en hopen een oogje dicht te kunnen doen.

 

Schip Ahoy !