16 Mei : 10e Etappe (Tijdrit)

De Planning :      

Aantal km’s :  ? km    Reistijd:  10 uur ?

Vandaag staat er een ware tijdrit op het programma. Calton Hill, Scott Monument, Palace of Holyroodhouse, Edinburgh Castle, Greyfriars’ Kirk en St. Anthony’s Chapel Ruins. Ergens moeten we dan ook nog tijd maken om te eten , misschien bij Maison Bleue want die zit op Victoria Street (het voorbeeld voor Diagon Alley uit de Harry Potter boeken) dus dat zou goed gecombineerd kunnen worden. En wat te denken van een tour door de Tartan Weaving Mill and Experience , want ik moet ergens kijken of ik voor mijn neef Joey nog een fijne kilt op de kop kan tikken.

Wat is er werkelijk gebeurd :

Het was vandaag een relaxed begin , de wekker stond voor de zekerheid om 8:30 voor het geval we niet eerder wakker waren. Dit bleek tijdens het ontbijt zelf toen een aantal Italiaanse mensen zich lachend omdraaide naar mij, terwijl ik niet door had dat het mijn telefoon was die het standaard Samsung wekker melodietje al ruim een minuut aan het spelen was. Ach je hebt wel eens van die momenten …….
PAAR TOERISTEN BIJ HET KASTEEL

Vandaag best een gespannen begin, met de auto het centrum van Edinburgh in op zoek naar een parkeergarage niet te ver van het centrum. Ik had het idee dat het centrum al 10km eerder begonnen was, maar goed , toch het er goed vanaf gebracht. En ja , dan mag je weer gaan KLIMMEN , want werkelijk niets hier is vlak. Ik verdenk die Schotten er ook van dat zelfs de waterpas zo gemaakt is dat er een bocht onderin zit om rekening te houden met het hoogte verschil. We waren er 9:25 en stop 1 Edinburgh Castle. Niet omdat wij het allebei nu de mooiste van de kastelen vinden maar ja je moet ergens gaan beginnen.

Nadat wij wederom de Mont Ventoux beklommen hadden, bleek het dat wij net niet de eerste waren (zie foto). Werkelijk busladingen vol toeristen werden als haringen vanuit een vissersschip zo op de wal gesodemieterd (wel al op 3/4 van de Mont Ventoux) en ja dat kan het zijn dat je er één of twee tegenkomt. Al heel snel besloten dat het kasteel niet ons fotoboek zal halen en zeker niet van de binnenkant. Na een wandeling door het park richting Victoria Street (voor Harry Potter liefhebbers Diagon Alley /

VICTORIA STREET

Wegisweg). Gek genoeg was de weg er naar toe stampens vol met japanners, maar schijnbaar staat Hally Pottel niet hoog op de Japanse leeslijst. Ik geef ze trouwens geen ongelijk , want je moet wel een hele sterke fantasie hebben wilje hier diagon alley uithalen (althans als je dat vergelijkt met de films). Nu moet je misschien als je serieus schrijft over tovenaars, dementors en spoor 9 3/4 toch beschikken over een aardige fantasie.

Edinburgh doet me sterk denken aan Amsterdam, zoals Glasgow meer overeenkomsten vertoond met Rotterdam. Nu is Amsterdam totaal geen stad voor mij , Rotterdam ook niet zo, maar Edinburgh is mooi op de plaatjes en we willen het daar dan ook maar bij laten. Misschien niet heel objectief doordat de vakantie er bijna op zit en misschien net wat te lang duurt, maar de 7 heuvelenloop doen we nog wel eens in Nijmegen. Wij zeggen Edinburgh vaarwel, maar we krijgen geen antwoord.
Na een stopje bij Morisson, wat een heerlijke supermarkt is dat. Daar zijn de paden gewoon 3 keer breder dan bij de AH XL en de XL is daarmee vergeleken nog een S. Na wat sandwiches en limonade door naar het plaatsje Roslin. Weer een plek voor filmliefhebbers, bij The Rosslyn Chapel. Dit is de plek waar de finale zich afspeelt en waar Sophie samen met Robert Langdon achter haar eigen afstamming komt. Na de kassa kom je bij de Chapel en wat me eerst opvalt is dat er camera’s staan met een streep erdoor. Dit geldt alleen voor binnen maar toch jammer. Eerst maar een rondje buitenkant, het ziet er indrukwekkend uit en het is er niet al te druk wat ook wel een lekker sfeer geeft. Na wat informatie over het verleden van de Chapel, willen we net naar binnen gaan als er een camera ploeg naar buiten gaat (beetje raar). Een

ROSSLYN CHAPEL

maal binnen is er een gids die net zijn verhaal begint. Hij legt nogmaals uit dat , hoewel er net een camera ploeg was, er geen geen foto’s of filmpjes mogen worden gemaakt. Terwijl hij dit met de handen over elkaar zegt staat hij heel toevallig bij mij op de gevoelige plaat. Best nog een fraai “verboden” plaatje geworden. Kom voor 23 pond (met dun boekje) en dan geen foto binnen , tuurlijk :). Nog een rondje buitenkant en dan weer richting Dalhousie wat er 5 mile vandaan ligt.

Su zit er beetje doorheen en gaat gelijk naar haar mandje toe, ik heb onderaan de trap mijn verhaal van gisteren gedaan. Het diner in de Orangery genuttigd en bleek een verademing ten opzichte van gisteren. Heerlijk gegeten en een jongen die rondliep die er verstand van had. De eerste eigenlijk.
Op de kamer heb ik op die pokke laptop weer telkens wei
gerende verbinding, terwijl Su enthousiast over haar IPad gilt dat er nieuwe foto’s van de fokker op staan. Die lekker ff met zijn tweetjes bekeken met de gedachte dat we ze snle weer live gaan zien. Na nog één poging op de laptop besloten dat ik het verhaal afmaak, maar pas morgen onderaan de trap het samen met de foto’s op de site probeer te gooien. Ik ga op één oor, na een rustige foto dag zeg ik Hasta La Pasta , de groeten !!!!
ROSLYNN CHAPEL