09 Mei : 4e Etappe (Koninginnenrit)

De Planning :      

Aantal km’s :  376 km    Reistijd:  6 uur 24 min

Al heel vroeg in deze Tour valt de Koninginnenrit (niet qua rij km’s maar wel qua tijdsduur). Na de planning van de hotels en B&B’s bleek toch dat als we hier nooit meer komen dat we dan toch wel wat gemist zouden hebben als we niet The Isle of Skye hadden aangedaan. Met wat passen en meten in het schema is het dan toch gelukt. We nuttigen vandaag niet het ontbijt in de Lochailort Inn dat scoren we wel op de ferry, maar moeten uiterlijk om 7:15 uur staan in Mallaig om daar aan boord te gaan van de ferry naar Armadale. De ferry vertrekt om 7:40 en we zullen dan 8:25 van boord gaan op The Isle of Sky. Via The Fairy Pools  (met een wandeling van zo’n 90 min) en een stop Portree om wat te eten naar Old Man of Storr (met een wandeling van 60 min). Om niet de druk te hebben om op tijd bij de ferry te zijn, rijden we via de Skye Bridge rond via Fort William (snelle hap ?) terug naar Lochailort Inn, alwaar we zo rond 21:00 21:30 zullen arriveren en ons bedje gelijk gaan opzoeken.

 

Wat is er werkelijk gebeurd :

Goedemorgen zal ik maar zeggen, Su wil dat ook zeggen maar is minder enthousiast. De reden : de wekker staat op 5:30 (we zijn om 5:10 al wakker) en we maken ons op voor een lange dag. Het bed is een beetje een springkussen en als er één zich omdraait stoot de ander zijn neus aan het plafond, maar dit mag de pret niet drukken. De mensen hier bij de Lochailort Inn zijn allemaal even lief, even aardig (wilde omdat wij niet konden ontbijten de ontbijtgranen wel voor de deur zetten), het eten is er heerlijk en de drankjes zijn koud. Dus ach , dat bed komen we ook wel overheen, we zijn vanavond toch zo moe , dat we dat vast niet meer als een probleem ervaren.
OP DE FERRY (Klik op foto voor vergroting)

6:30 de motor gestart en onderweg naar Mallaig voor de ferry naar The Isle of Skye, het eiland van Schotland wat je gezien moet hebben als je er komt. Na de overtocht kan ik alleen maar concluderen : helemaal waar ! De omgeving is prachtig en de bergen beginnen groen, maar worden als snel kaal , rots- en schilderachtig. De wegen zijn er goed, de lucht is weer blauw en de toeristen …….. blijken voor begin mei best talrijk. 1e stop , The Fairy Pools.

Alleen bereikbaar via een doodlopende weg van 8 km ???? en bij aankomst om 9:20 blijkt dan ook nog eens dat de parkeerplaats vol staat en je op een helling van 45 kan parkeren. Maar een stukje verder gereden en te voet het laatste stuk volbracht. De Fairy Pools moeten volgens de naam iets “elfachtigs” hebben, maar stel je voor de watervallen van Coo , dat op 12 verschillende hoogtes , maar wel dezelfde hoeveelheid water en dat te zien met een wandeling van ongeveer 90 minuten steil bergop. Mijn statief lag nog in de auto, het zweet rolde over ons rug en we hadden het eerste piezelstraaltje net gezien en moesten nog naar de volgende serie watervallen. Toch maar besloten weer naar de auto te gaan, dit was een te grote inspanning voor een te klein resultaat. De rest waaronder tig Duitsers hebben we daar maar achter gelaten.

Volgende stop The Old Man of Storr , maar onderweg kom je telkens langs Sligachan met het oude en nieuwe verkeersbruggetje, ook een piezeltje, een prachtig uitzicht op de bergen en ook wel veel mensen geparkeerd, maar nagenoeg niemand gezien.

SLIGACHAN (Klik op foto voor vergroting)

Kortom, mijn locatie en daar dan ook gebruik van gemaakt met alle lenzen en filters. De toeristen die daar rond hobbelden waren veelal fotografen en ja, dat is toch opgevoed volk en die gaan niet als een blind paard voor je camera staan. Een paar leuke plaatjes geschoten, Su met een sigaretje op de brug helemaal bijgekomen, dan toch maar naar die Oude Man.

Ook daar was gvd de parkeerplaats helemaal vol, Su had al hoofdpijn van de vorige klim en een steile klim naar een puntige rots zag ze niet echt zitten. Ik alleen de stoute bergschoenen aangedaan en aan de klim begonnen. Wat voor fietsers volgens mij de Alpe d’Huez is , dat is dit voor wandelaars. De eerste 3 haardspelbochten neem je makkelijk , de volgende twee tegen beter weten in en daarna is het afzien , hijgen , hartritmes van boven de 200 en een vochtproductie die zich niet beperkt tot je plasgaatje, maar uit werkelijk elke opening komt water tevoorschijn. Was ook heel blij met die grote fotorugzak op mijn schouders…… Het uitzicht bleek mooier dan de puntige rotspartij en het laatste stuk (vanaf haarspeldbocht 18 en verder) de pijp maar aan Maarten gegeven of hoe die hangjas in Schotland dan ook mag heten. Het enige wat je met het laatste stuk bereikt is dat er nog meer Duitsers op je foto’s staan en op een paar vakantiefoto’s van mijn opa is wel gebleken dat je daar meestal niet vrolijk van wordt. Hijgend, zwetend , strompelend terug bij Su en de auto om te zeggen dat je eigenlijk voor lul die berg beklommen hebt. Fantastisch.
Suutje moe , ik tijdelijk versleten. kortom terug richting Lochailort Inn.
KYLE OF LOCHALSH

De brug en omgeving bij Kyle of Lochalsh bleken een veel betere plek dan al die andere uit de visitschotland boekjes. Op de terugweg alvast een glimp opgevangen van Eilean Donan Castle (althans wat we dachten te zien achter die campers, touringcars en duitse vlaggen) en ook van het Commando Memorial waar we na Inverness ook nog een keer langs komen. Terug bij Lochailort inn (veel vroeger dan gepland 16:45) lekker aan de koffie en bier, daarna aan tafel met een cola en bier en volgevreten achter mijn laptop waar geen internet is op het ogenblik (dus verhaal staat er later op) en de foto’s weer veilig op verschillende schijven staan. Ik zou zeggen : Goodnight to all and to all a goodnight. Till tomorrow (das allemaal engels maar ik wil daar een beetje mee zeggen : truust en tot morgen weer en foto’s volgen wel als ik ergens een beetje verbinding kan scoren)