07 Mei : 2e Etappe (Wandeletappe)

 

De Planning :      

Aantal km’s :  ? km    Reistijd: 8 uur

Na de uren rijksweg van gisteren blijven we gelijk maar een dag uit de auto. Het hotel is lekker centraal gelegen waardoor alles lopend te doen is. We gaan voor bezoekjes aan o.a. Glasgow Cathedral , The Necropolis , Kelvingrove Art and Museum (voor de buitenkant) en The SSE Hydro. De laatste zou mooi zijn om die ‘s avonds verlicht te treffen , maar ik heb geen idee of we de ogen dan nog open hebben.

Wat is er werkelijk gebeurd :

GLASGOW CATHEDRAL (Klik op foto voor vergroting)
INGRAM STREET (Klik op foto voor vergroting)

We lagen er gisteren lekker bijtijds in, was best een vermoeiende dag geweest. Nog in het restaurant van het Hotel gegeten en voor het eerst van mijn leven Black Pudding gegeten, een soort “bloedworst” waarvan het bloed dan in het Schotse geval van schapen afkomstig is. Geheel tegen de verwachting in bleek dit heerlijk te smaken, zo zie je maar, misschien dat ik van de week nog wel aan de Haggis ga. Alles geserveerd door een lieftallige dame die ook diverse toeristische tips voor ons in petto had, een leuke en lekkere afsluiting van de dag.

Zondagochtend in Glasgow is toch anders dan in Rotterdam. Door het uur tijdsverschil en de meer noordelijke positie is het al vroeg licht en dat geldt dan ook voor de dag. In tegenstelling tot Rotterdam waar je alleen hondenuitlaters en joggers heel vroeg tegenkomt, is er hier ook op een zondag al veel bedrijvigheid. Om 7:00 uur aan het ontbijt en om 8:00 uur liepen we de straat op onderweg naar onze eerste bestemmingen de Necropolis en de Glasgow Cathedral. Hier wordt gewoon op zondag aan de straten gewerkt en de winkels gaan om 10:00 uur open.

Na een wandeling van 45 min aangekomen op de bestemming en dit bleek geen tegenvaller, de Necropolis toornt boven alles uit en vanaf de tig-duizend graven heb je een prachtig zicht op de Kathedraal. Alles is wel bergop en af in deze stad en ook hier zaten flinke kuitenbijters tussen. Na wat echte toeristische bezichtigingen besloten om via het centrum terug naar het hotel te gaan voor andere schoenen, een pet en wat andere dingen want de temperatuur was  opgelopen naar de 20 graden. Ik dacht dat Nederland behoorlijk wat idioten in de grote steden herbergt, maar hier kunnen ze ook kaartjes verkopen voor “Eppo Land”. Wat loopt er toch een stapel wartaal (geen taal barrière) uitroepende door dat Glagow zo vroeg in het weekend. De voetjes begonnen al lichte pijnpunten aan te geven dus waren we op tijd bij het hotel.

KELVINGROVE (Klik op foto voor vergroting)

Met nieuwe schoenen en vol goede moed richting West End , waar we naar de Kelvingrove Art Gallery & Museum, University, Botanic Gardens & The Riverside museum zijn geweest. Kelvingrove bleek even prachtig als op de foto’s en ook de binnenkant was best een bezoekje waard. Om niet in alleen maar oude gebouwen rond te struinen hebben we de University gelaten voor wat het was en de wandeling naar de Botanic Gardens gemaakt. Ik denk dat het de eerste mooie dag was in Glasgow want bijna alle inwoners hadden zich hier verzameld om tussen de planten en bloemen lekker op het gras te liggen. Schotten en Nederlanders hebben natuurlijk de gierigheid gemeen, het bezoek aan de tuinen zijn gratis dus reken maar uit (of juist niet).

Snel ons uit de voeten gemaakt en de pas erin onderweg naar het Riverside Museum. De temperatuur zo rond de 23 a 24 graden dus dat was best pittig in die warmte. Daar aangekomen eerst uitgeblazen en wat vocht bijgevuld, voordat we de bezichtigingen hebben ondernomen. Fantastische oude auto’s, bussen , maar ook kinderwagens tot een driemaster aan de waterkant. Van alles te zien, maar de voeten waren toch danig afgesleten. Besloten om de terugweg in te zetten en zuchtend en steunend, klimmend en dalend, aangekomen in het hotel.

KELVINGROVE (Klik op foto voor vergroting)

De stappenteller was helemaal van slag, had al 4x een signaal afgegeven en was even bang dat daardoor de telefoon ook vast zou lopen. Maar het bleken zo’n 22 km te zijn geweest, ik weet niet hoe accuraat dat systeem is, maar het gevoel kwam ook wel in de buurt daarvan. Na de leuke ervaring van de vorige dag, na een klein tukje weer besloten in het hotel te eten. Helaas bleek dit geen herhaling van de vorige dag en 35 minuten later waren alle gangen erdoor heen en lag de bon al op tafel. We waren een tijdlang ook de enige in het restaurant, maar als Max deze snelheid had, wordt hij met 2 vingers in de neus eind van het seizoen wereldkampioen.

Nog een peukie, krakend de lift in om na dit verhaal lekker de dag nog eens her te beleven. Na een bewogen dag ons klaar maken voor het vervolg en voor de eerste echte etappe richting de voet van de “Highlands”. Super veel zin in , morgen meldt ik me weer. Gegroet !