Cyril

Mijn vader

Olympus OM-1

Toen ik nog een klein manneke was, keek ik altijd vol bewondering en ontzag als mijn vader met zijn fototas rondliep. Een prachtige grote bruin lederen tas/koffer met eigen gemaakte indeling van schuimrubber voor het behoud van zijn camera en lenzen. In die koffer zat de Olympus OM-1, een prachtige zwart/zilveren camera. Niet dat deze vaak aan zijn schouder hing, maar tijdens vakanties was het vaste prik.

 

Olympus

De passie voor fotograferen is altijd sluimerend aanwezig geweest en ik heb altijd wel een Olympus camera in bezit gehad. Meestal kwam die met vakanties of verjaardagen tevoorschijn en verbleef hij de rest van de tijd in de kast. Toen na de komst van Saar onze labrador de camera steeds vaker een toestel in handen gehad en overgestapt naar een Olympus DSLR (E-620) om met verschillende lenzen wat betere resultaten te creëren.

 

OM-D

Nooit heeft de E-620 mij kunnen bekoren qua beeldkwaliteit t.o.v. de C8080 Wide Zoom die ondanks mindere pixels wel mooiere foto’s produceerde. Probleem misschien ook dat hij nagenoeg nooit van de automatische stand af kwam. Na de aankoop van de EM-5 Mark II en een groeiende verzameling Pro lenzen heeft het virus definitief toegeslagen en is het echt een hobby geworden. Na een korte, maar hevige periode van G.A.S. (Gear Acquisition Syndrome) met als laatste resultaat de EM-1 Mark II probeer ik nu toch vooral mijn foto’s te verbeteren in plaats van de apparatuur.

 

 

Cyril